Skoro odsunięte od władzy partie nie mogą się z tym pogodzić i odrzucają jakikolwiek kompromis w uregulowaniu sprawy Trybunału Konstytucyjnego, który na skutek niedoskonałych zapisów konstytucyjnych utracił walor pluralizmu. Skoro skład TK, w którym zdecydowaną większość ma PO – gwarantuje blokowanie ustaw szkodzących międzynarodowemu kapitałowi, to nie dziwi międzynarodowe poparcie dla obrońców „wolności”

– czyli takiej interpretacji prawa, która jest po myśli właśnie odsuniętych od władzy partii (PO i PSL). To rysuje się brak możliwości jakiegokolwiek kompromisu między stronami sporu. Cierpi oczywiście na tym międzynarodowy wizerunek państwa – tym bardziej, że istnieją – głównie w Europie (ale i w US) rozmaite lobbys finansowe i gospodarcze, które doprowadzily Polskę do stanu współczesnej kolonii. Ten status Polski był gwarantowany przez poprzedni układ władzy; mieliśmy Polskę drenowaną z kapitału, z której emigrowało miliony młodych ludzi w poszukiwaniu lepszej i dającej perspektywy życiowe pracy, w której rysowała się katastrofa demograficzna. Nowa władza, która objęła -w wyniku demokratycznych wyborów – władzę w Polsce – ma program wyzwolenia się z tej zależności od międzynarodowych banksterów i eurokratów.

Skoro te dwie strony okopały się na swoich pozycjach i nic nie wskazuje, by któraś zrezygnowała ze swoich racji – pozostaje odwołanie się do demokracji bezpośredniej – do referendum. Wprawdzie w Polsce, w ostatnich latach, ta instytucja nieco się skompromitowała – głównie z powodu nieodpowiedzialnie zarządzonego referendum przez ustępującego z urzędu prezydenta Komorowskiego, to jednak biorąc pod uwagę rosnącę poparcie dla nowej władzy w Polsce i jednocześnie wizualne (poprzez widoczne marsze KOD) poparcie przeciwników obecnego rządu – prawdopodobieństwo dużej frekwencji (ważność referendum) jest bliskie pewności.

Niech wypowie się naród – rzeczywisty suweren, ten podmiot, który jako jedyny ma najwyższą legitymację do określania prawa w Polsce. Np w Szwajcarii – w państwie, w którym demokracja jest wręcz wzorcowa – ogólnokrajowe referenda odbywają sie średnio 4 razy w roku (prócz tego są referenda kantonowe).

W systemie politycznym (link is external) Szwajcarii referendum (link is external) zarządza się w szeregu przypadków:

• w przypadku inicjatywy ludowej w sprawie całkowitej zmiany konstytucji (100 tys. obywateli),
• inicjatywa ludowa (link is external) w sprawie częściowej zmiany konstytucji (również 100 tys. głosów),
• referendum obligatoryjne – zmiany konstytucji, przystąpienie do organizacji kolektywnego bezpieczeństwa lub do wspólnot ponadnarodowych (np. ONZ (link is external)), ustawy (link is external) federalne uchwalone w trybie pilnym i nieopierające się o konstytucję, w przypadku różnego stanowiska izb parlamentarnych – pytanie o konieczność całkowitej zmiany konstytucji, wniosek wstępny z inicjatywy ludowej o zmianę konstytucji, poparcie wniosku wstępnego o częściową zmianę konstytucji – jeśli parlament odrzucił ten wniosek,
• referendum fakultatywne (nieobowiązkowe, na żądanie 50 tys. obywateli lub 8 kantonów) – ustawy federalne, niektóre umowy międzynarodowe (link is external).

W Polsce nie byłoby teraz przeszkody w zarzadzeniu referendum (niezależnie od inicjatora – musi się zgodzić sejm, który w poprzednich latach z tego uprawnienia korzystał – nie wyrażając zgody na referenda sprzeczne z linią rządzących partii). Nalezaloby się jedynie zastanowić nad kwestią postawienia pytania narodowi – np. „czy chcesz likwidacji TK ?”, lub „czy chcesz, by w składzie TK nigdy nie było większości przedstawicieli jakiejkolwiek partii reprezentowanej w sejmie?”

Na temat redakcji pytania referendalnego można byłoby debatować, można zresztą postawić kilka pytań w jednym referendum…