Abstrahując od zdrajców Polaków, jakich od XVIII do Tuska et consortes w było w bród. Per capita, wszyscy ponieśli karę, a Polska traciła państwowość, oraz wybitne osobistości. Nieustająca gra Tuska z Putinem i Merkelową, przeciwko niewygodnej opozycji, rządowi i prezydentowi RP, z wykorzystaniem rąk cudzoziemskich hufców wszelkiej lewackiej maści, trwa w najlepsze. Gdzie są nasze nowe władze, ścigające ze swojego obowiązku przestępstwa przeciwko RP?! To, co wykonał Schetyna w Brukseli, winno być natychmiast ścigane i ukarane. Dura lex, sed lex – twarde prawo, ale prawo – zasada prawnicza wyrażająca absolutną nadrzędność norm prawa, zgodnie z którą należy bezwzględnie stosować się do przepisów kodeksu, niezależnie od ich uciążliwości oraz konsekwencji dla zobowiązanego.

Dlatego polecam fragmenty z kuriera dyplomatycznego pt.: „Istota odpowiedzialności za zdradę dyplomatyczną„, autor: Robert Krzysztof Tabaszewski.

·         Kodeks Karny

·         Rozdział XVII

·
Przestępstwa przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej.

·         Art. 129. Kto, będąc upoważniony do występowania w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej w stosunkach z rządem obcego państwa lub zagraniczną organizacją, działa na szkodę Rzeczypospolitej Polskiej,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

·         „Zgodnie z art. 129, karze pozbawienia wolności od roku do lat 10 podlega ten, kto będąc upoważniony do występowania w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej w stosunkach z rządem obcego państwa lub zagraniczną organizacją, działa na jej szkodę. Przepis ten chroni zarówno polityczne, jak i gospodarcze interesy zewnętrzne państwa polskiego, a także szczególną więź zaufania udzieloną osobie upoważnionej do występowania w imieniu Rzeczypospolitej z obcym rządem lub organizacją międzynarodową. Jako przestępstwo indywidualne, nie może być zatem popełnione przez każdego, a jedynie tylko przez ściśle oznaczone osoby. Oczywiście chodzi tu zwłaszcza o przedstawicieli służby dyplomatycznej, czyli osoby wchodzące w skład polskiego korpusu dyplomatycznego i konsularnego, a także urzędników państwowych, w szczególności pracowników Ministerstwa Spraw Zagranicznych i innych resortów, funkcjonariuszy państwowych, oddelegowanych członków rządu, czy parlamentarzystów reprezentujących RP za granicą”.

·         „Jako że dobrem chronionym jest w tym wypadku bezpieczeństwo zewnętrzne państwa, nie ma żadnego znaczenia, czy i jaki charakter miała wyrządzona szkoda, a nawet czy w ogóle wystąpiła. Wystarczy bowiem, że zachowanie osoby wyposażonej w mandat stwarzało możliwości jej realnego powstania, a sprawca godził się na to. Kryminalizowane jest bowiem samo zachowanie, które nosi znamiona możliwości wyrządzenia szkody Rzeczypospolitej, zwłaszcza poprzez utratę prestiżu na arenie międzynarodowej”.