Na początek krótka informacja zamieszczona portalu wp.pl: Biskup polowy Wojska Polskiego Józef Guzdek odmówił szefowi MON Antoniemu Macierewiczowi odprawiania comiesięcznych mszy smoleńskich. Z nieoficjalnych informacji wynika, że postawa może przynieść konsekwencje. Resort ma planować redukcję etatów w Ordynariacie Polowym.

Oczywiście do takich rewelacji należy podchodzić z dużym dystansem, bo może to być tylko tak zwany fakt prasowy, czyli kłamstwo wyssane z brudnego dziennikarskiego palucha. Załóżmy jednak, że jest to prawda i ministrowi Antoniemu Macierewiczowi nie jest po drodze z biskupem polowym Guzdkiem? Sprawa nie jest prosta gdyż biskupa polowego mianował papież, ale jednak ordynariat polowy jest finansowany z budżetu państwa i figuruje w wydatkach opisanych w pozycji Obrona Narodowa.

Tak więc na obsadę stanowiska biskupa polowego duży wpływ ma rząd, z zwłaszcza prezydent, który jest zwierzchnikiem Sił Zbrojnych RP oraz szef MON. Warto Antoniemu Macierewiczowi przypomnieć, że ma w zanadrzu wspaniałego kandydata. Po tragedii smoleńskiej miejsce poległego biskupa Tadeusza Płoskiego miał zająć ks. prałat płk Sławomir Żarski mianowany po katastrofie Administratorem Ordynariatu Polowego Wojska Polowego i to on miał zostać mianowany przez papieża Benedykta XVI, biskupem polowym Wojska Polskiego.

Niestety podczas mszy w Święto Niepodległości 11 listopada 2010 roku odprawianej w bazylice Świętego Krzyża w Warszawie wygłosił homilię, która nie spodobała się ówczesnemu prezydentowi Komorowskiemu, który posunął się do wyjątkowego chamstwa i w przejściu miedzy prezbiterium a zakrystią skrytykował kapłana. W ten oto sposób biskupstwo polowe objął bp Guzdek, a wspaniałego kapłana Sławomira Żarskiego przeniesiono do rezerwy kadrowej i dziś przebywa na zesłaniu w parafii w Dębem Wielkim. Warto w tym miejscu przypomnieć fragment kazania ks. płk Żarskiego, który tak wyprowadził z równowagi Komorowskiego: Tak, patriotyzm, czyli umiłowanie Ojczyzny ziemskiej, jest cechą mówiącą, o jakości ludzkiego życia. Patriotyzm jest wartością świadczącą o jakości człowieka. Jest wartością dającą świadectwo również o jego świętości; o jego nadprzyrodzonym wymiarze.

Ostatnimi laty patriotyzm, jako wartość życia indywidualnego i wspólnotowego, przestał być uważany za konieczny dla egzystencji. Zaradność w zaspokajaniu własnych potrzeb i gromadzenia dóbr osobistych, nawet za cenę zniszczenia dobra wspólnego, stała się wartością. U podstaw III Rzeczpospolitej miejsce patriotyzmu, zajęło stwierdzenie jednego z pierwszych premierów „nowej” Polski, który powiedział, że „aby zostać bogaczem, to pierwszy milion trzeba ukraść”. Propagowanie podobnych haseł zaowocowało tym, że wartość została zastąpiona „anty-wartością”. Patriotyzm zastąpiono promowanym kosmopolityzmem; miejsce uczciwości zajęła nieuczciwość; prawdę zastąpiono kłamstwem i pomówieniem; ofiarność i poświęcenie – chciwością i pazernością; miłość – nienawiścią. Natomiast z dziejowego doświadczenia Kościoła i Narodu wiemy, że „prawdziwym bogactwem jest stan ducha i umysłu ludzkiego, a nie grubość portfela.

Panie ministrze Macierewicz na mazowieckiej wsi w powiecie mińskim posługuje wspaniały kapłan i najlepszy kandydat na biskupa polowego Wojska Polskiego.